سلام سید احمد الحسن ع بر حسین ع قسمتی از خطبه محرم ╒•▫️۩🪷۩ ﷽ ۩🪷۩▫️•╗سلام الإمام أحمد الحسن على جده الذبيح الإمام الحسين بن علي عليهم السلامالسلامُ على الحُسينِ وعلى عليِّ بنِ الحُسينِ وعلى أهلِ بيتِ الحُسينِ وعلى أصحابِ الحُسينِالذين بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الحُسينِ (ع).السلامُ عليكَ يا أبا عبدِ اللهِسلام بر تو ای اباعبداللهسلامَ العارفِ بحرمتِكَ،سلامِ کسی که از حرمت تو آگاه استالمُخْلِصِ في ولايتِك،و در ولایت تو مخلصالمُتَقَرِّبِ إلى اللهِ بِمَحَبَّتِكَ،و با دوستی تو، بهسوی خداوند نزدیکیالبَريءِ مِنْ أعدائِك،و از دشمنانت دوری میجویدسلامَ مَنْ قَلبُهُ بِمُصابِكَ مَقْرُوحٌ ،سلام از طرف کسی که قلبش با مصیبتهای تو زخمی استودَمْعُهُ عِنْدَ ذِكْرِكَ مَسْفُوحٌ،و اشکهایش هنگام ذکر تو جاریسلامَ المفجوعِ الحزينِ الوالهِ المستكينِ،سلامی از یک دلشکستۀ اندوهگین، یک شِیدای نیازمندسلامَ مَنْ لو كانَ مَعَكَ بالطفوفِ لوقاكَ بِنَفْسِهِ حَدَّ السُّيُوفِ،سلام کسی که اگر در کنار تو میبود خود را در برابر تیغ شمشیرها قرار میدادوبَذَلَ حُشَاشَتَهُ دُونَك للحُتُوفِ،و جان خشکیدۀ خود را به خاطر تو به دست مرگ میسپردوجاهَدَ بينَ يَدَيْكَ،در رکاب تو به جهاد میپرداختونَصَرَكَ على مَنْ بَغَى عليكَ،و تو را علیه کسانی که بر تو ستم روا داشته بودند یاری میدادوفَدَاكَ بروحِهِ وجسدِهِ ومالِهِ ووَلَدِهِ،و روحش، جسمش، مالش و فرزندانش را فدای تو مینمودو روحُهُ لروحِكَ فداءً ،روحش فدای روح تووأهلُهُ لأهلِكَ وِقَاءً.و خانوادهاش سپر خانوادۀ تو بادفَلَئِنْ أخَّرَتْنِي الدهورُ ،حال که روزگار مرا به تأخیر انداختوعاقَنِي عَنْ نَصْرِكَ المَقْدُورُ،و مُقدّرات الهی مرا از یاری تو بازداشتولم أكُنْ لِمَنْ حاربَكَ مُحارِباً ،و از جملۀ کسانی که با دشمنان تو پیکار کردندولِمَنْ نَصَبَ لَكَ العداوةَ مُناصِباً،و در صف کسانی که با دشمنان تو به دشمنی برخاستند قرار نگرفتمفَلَأَنْدُبَنَّكَ صباحاً ومساءً ،، هر صبح و هر شام ـبه جهت حسرت بر تو و تأسّف بر مصیبتهایی که بر تو وارد شدـ برایت گریه میکنموَلَأَبْكِيَنَّ لكَ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَمَاً، و بهجای اشک، بر تو خون میگریمحسرةً عليكَ ، وتأسُفاً على ما دَهَاكَ ،حتى أَمُوتَ بِلَوعَةِ المُصَابِ ،وغُصَّةِ الإكتئابِ .إنَّا للهِ وإنَّا إليهِ راجِعُونَ والحمدُ للهِ ربِّ العالمينَ.يا اللهُ يا رحمنُ يا رحيمُ ،يا مَنْ إذا تَضايَقَتِ الأُمُورُ فَتَحَ لَها باباً لَمْ تَذْهَبْ إليهِ الأوهامُيا مَنْ إذا تَضايَقَتِ الأُمُورُ فَتَحَ لَها باباً لَمْ تَذْهَبْ إليهِ الأوهامُ ،يا مَنْ إذا تَضايَقَتِ الأُمُورُ فَتَحَ لَها باباً لَمْ تَذْهَبْ إليهِ الأوهامُ ،صلِّ على مُحمَّدٍ وآلِ مُحمَّدٍوافْتَحْ لأُمُورِنا المُتضايقةِ باباً لَمْ يَذهبْ إليهِ الوهْمُ،والحمدُ للهِ وَحْدَهُ أولاً وآخراً و ظاهراً وباطناً.المصدر : خطاب السيد أحمد الحسن(ع) بمناسبة شهر محرم 1432 هـ. ق