دعای یا من تحل

يا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكارِهِ،

اي آن كه گره گرفتاريهاي سخت تنها به وسيله او بازگردد، 

وَيا مَنْ يُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدائِدِ،

اي آن كه تيزي تيغ دشواريها به او درهم شكسته شود،

وَيا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الَمخْرَجُ اِلى رَوْحِ الْفَرَجِ،

اي آن كه بيرون آمدن از رنجها و راه يافتن به سوي عرصه گشايش تنها از او درخواست گردد

ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ الصِّعابُ،

در برابر توانايي ات سختيها رام شد

وَتَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الاْسْبابُ،

و به لطفت اسباب و وسائل فراهم گشت،

وَجَرى بِقُدْرَتِكَ الْقَضاءُ،

و به نيرويت قضا جاري شد

وَمَضَتْ عَلى اِرادَتِكَ الاْشْياءُ،

و امور براساس اراده ات گذرد،

بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ،

پس اشياء تنها نه به گفتارت بلكه به اراده ات فرمان پذيرند،

وَبِإِرادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ،

و تنها به اراده ات قبل از نهي كردنت باز داشته اند،

اَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمّاتِ،

تنها تو براي رفع گرفتاريها خوانده شدي،

واَنْتَ الْمَفْزَعُ للمُلِمّاتِ،

و در بلاهاي سخت پناهگاهي

لا يَنْدَفِعُ مِنْها اِلاّ ما دَفَعْتَ،

و در بلاهاي سخت پناهگاهي

وَلا يَنْكَشِفُ مِنْها اِلاّ ما كَشَفْتَ،

و چيزي از آن گشوده نشود مگر آنچه تو گشودي،

وَقَدْ نَزَلَ بي يا رَبِّ ما قَدْ تَكأَّدَني ثِقْلُهُ،

پروردگارم مشكلي به من رسيده كه سنگيني اش مرا به زحمت انداخته است،

وَاَلَمَّ بي ما قَدْ بَهَظَني حَمْلُهُ،

و دشواري بر من فرود آمده كه به دوش كشيدنش مرا گرانبار نموده است

وَبِقُدْرَتِكَ اَوْرَدْتَهُ عَلَيَّ،

آري آن را تو به قدرت خويش بر من فرود آوردي،

وَبِسُلْطانِكَ وَجَّهْتَهُ اِلَيَّ،

و با نيرويت متوجّه من ساختي،

فَلا مُصْدِرَ لِما اَوْرَدْتَ،

س از آنچه مرا در آن وارد كردي بيرون كننده اي نيست

وَلا صارِفَ لِما وَجَّهْتَ،

و از آنچه متوجه من نمودي بازگرداننده اي وجود ندارد

وَلا فاتِحَ لِما اَغْلَقْتَ،

و از آنچه تو بستي گشاينده اي نمي باشد

وَلا مُغْلِقَ لِما فَتَحْتَ،

و از آنچه تو گشودي كسي را ياراي بستن نيست

وَلا مُيَسِّرَ لِما عَسَّرْتَ،

و بر آنچه تو سخت گرفتي آسان كننده اي وجود ندارد

وَلا ناصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ،

و براي آن كه تو از ياري اش دريغ ورزيدي ياوري نيست،

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وآلِهِ،

بر محمّد و خاندانش درود فرست،

وَاْفْتَحْ لي يا رَبِّ بابَ الْفَرَجِ بِطَولِكَ،

و گشايش را پروردگارا به كرم و فضلت به روي من بگشا

وَاكْسِرْ عَنّي سُلْطانَ الْهَمِّ بِحَوْلِكَ،

و چيرگي اندوه را به نيرويت از من برگير،

وَاَنِلْني حُسْنَ النَّظَرِ فيـما شَكَوْتُ،

مرا در آنچه از آن به تو شكايت نمودم خوش بيني عطا فرما،

وَاَذِقْني حَلاوَةَ الصُّنْعِ فيـما سَاَلْتُ ،

و شيريني رفتارت را نسبت به آنچه از تو خواستم به من بچشان،

وَهَبْ لي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمةً وَفَرجاً هَنيئاً،

از پيشگاه خود مهر و گشايش گوارايي به من ببخش،

وَاجْعَلْ لي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً،

و از نزد خود راه نجات فوري برايم قرار ده،

وَلا تَشْغَلْني بِالاْهتِمامِ عَنْ تَعاهُدِ فُرُوضِكَ،

و از محافظت در انجام واجبات، و به كار گرفتن احكامت در زندگي مرا غافل مساز،

وَاسْتِعْمالِ سُنَّتِكَ فَقَدْ ضِقْتُ لِما نَزَلَ بي يا رَبِّ ذَرْعاً،

روردگارا از مشكلي كه بر من فرود آمده سخت به تنگ آمدم

وامْتَلأتُ بِحَمْلِ ما حَدَثَ عَليَّ هَمّاً،

و وجودم را به خاطر حادثه اي كه برايم رخ داده اندوه فرا گرفته است،

واَنْتَ الْقادِرُ عَلى كَشْفِ ما مُنيتُ بِهِ،

وَدَفْعِ ما وَقَعْتُ فيهِ،

تنها تو توانايي براي برطرف ساختن آنچه به آن دچار شدم و دفع آنچه در آن افتادم،

فاَفْعَلْ بي ذلِكَ وَاِنْ لَمْ اَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ،

پس به فضل خويش آن را برايم به انجام برسان هرچند خود را سزاوار آن از سوي تو نمي دانم،

يا ذَا الْعَرْشِ الْعَظيمِ،

اي صاحب عرش بزرگ

وَذَا الْمَنِّ الْكَريمِ،

و داراي نعمت كريمانه

فَاَنْتَ قادِرٌ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ،

تنها تو نيرومندي، اي مهربانترين مهربانان،

آمينَ رَبَّ الْعالَمين.

دعايم را اجابت كن اي پروردگار جهانيان.